Το Eξαήμερο Εργαστήριο Παραδοσιακής Οικοδομικής της Πέτρας υλοποιήθηκε στην Κόνιτσα το διάστημα 18-23 Μαρτίου, στοχεύοντας στην επαφή διαφορετικών ομάδων κοινού με την τέχνη της πέτρας και τη σημασία της για την περιοχή. Η Κόνιτσα μετατράπηκε σε κέντρο μελέτης και συζήτησης για την οικοδομική χρήση της πέτρας από το παρελθόν μέχρι το σήμερα, με στόχο να αντιληφθούν οι ενδιαφερόμενοι/ες στην πράξη τις προοπτικές συνέχειας αυτής της παραδοσιακής τέχνης. Η προσέγγιση των παραπάνω έγινε υπό το πρίσμα της διασυνοριακότητας των σχέσεων της Κόνιτσας με τις γύρω περιοχές, ο απόηχος της οποίας επηρεάζει κάθε πτυχή της τοπικής παράδοσης και του πολιτισμού. Το πρόγραμμα του εργαστηρίου οργανώθηκε γύρω από πρακτική άσκηση στην οποία έλαβαν μέρος οι 22 συμμετέχοντες/ουσες που επιλέχθηκαν, διαλέξεις και σειρά ανοιχτών, στο ευρύ κοινό, εκδηλώσεων.

Το πρακτικό μέρος του εργαστηρίου ήταν ένα μικρής κλίμακας οικοδομικό έργο σε κοινόχρηστο χώρο έξω από την είσοδο της οικίας Χουσεΐν Σίσκο στην άνω Κόνιτσα. Η εκπαιδευτική διαδικασία περιλάμβανε τρία διακριτά ΄συνεργεία’-πεδία πρακτικής άσκησης:

• Την προετοιμασία της πρώτης ύλης - το πελέκημα της πέτρας
• Την αποκάλυψη του υφιστάμενου λιθόστρωτου και της πύλης εισόδου στον υπαίθριο χώρο της οικίας Χουσεΐν Σίσκο, και
• Την κατασκευή ενός τοίχου αντιστήριξης και μιας ραμπόσκαλας

Μετά από τρεις ημέρες πρακτικής, οι συμμετέχοντες του εργαστηρίου μυήθηκαν από τους τρεις τεχνίτες στα πρώτα μυστικά της οικοδομικής τέχνης της πέτρας και της χρήσης των απαραίτητων εργαλείων. Μαζί κατάφεραν να πελεκήσουν 3 κ.μ. τοπικού ασβεστόλιθου, να χτίσουν 5 m2. ξηρολιθοδομής καθώς και να κατασκευάσουν και να αρμολογήσουν 12 m2 λιθόστρωτου καταστρώματος. of local limestone, built 5m², and constructed 12m² of cobblestone platform.

Σημαντικό μέρος του εργαστηρίου αποτέλεσαν οι καθημερινές διαλέξεις διακεκριμένων ομιλητών και ομιλητριών, συνεισφέροντας στην επιστημονική προσέγγιση και την ευρύτερη κατανόηση του θέματος του εργαστηρίου. Η θεματολογία ήταν ποικιλόμορφη, θίγοντας διαφορετικές πτυχές της τέχνης της πέτρας όπως το συμβολικό της χαρακτήρα, την αρχαιολογική και ανθρωπολογική της διάσταση, τεχνικά και θεωρητικά ζητήματα που αφορούν τη δόμηση και αρκετά ακόμη θέματα υπό το πρίσμα μιας διασυνοριακής προσέγγισης. Οι ομιλίες ήταν ανοιχτές στο κοινό και υπήρχε σημαντική προσέλευση από την τοπική κοινότητα και άλλες περιοχές, προάγοντας το δημόσιο διάλογο γύρω από τα θέματα που παρουσιάστηκαν.

Όσον αφορά τις ανοιχτές εκδηλώσεις, οργανώθηκε καθοδηγούμενη περιήγηση στα σημαντικότερα μνημεία και τοπόσημα της Κόνιτσας, στοχεύοντας στη γνωριμία με την αρχιτεκτονική της κληρονομιά. Κατα τη διάρκεια της περιήγησης δόθηκε πρόσβαση στο εσωτερικό χαρακτηριστικών κτιρίων της πόλης, ενώ κάποια από αυτά άνοιξαν για πρώτη φορά τις πόρτες τους για έναν τέτοιο σκοπό. Οι ιδιοκτήτες πρόσφεραν εμπειρίες ανάλογες του "open house", αφού ξεναγώντας μας στους διάφορους χώρους μίλησαν για την ιστορία των κτιρίων μέσα από τα πρόσωπα που έζησαν σε αυτά.

Σημαντικοί σταθμοί της περιήγησης ήταν τα ξεχασμένα και κρυμμένα στον αστικό ιστό οθωμανικά μνημεία και σύνολα όπως η παλιά αγορά, η οικία Χουσεΐν Σίσκο, το Τζαμί και οι οι τουρμπέδες της Κάτω Κόνιτσας αλλά και η πιο γνωστή, Οικία της Χάμκως.

Μέρος του ανοιχτού προγράμματος ήταν και η γιορτή παραδοσιακής οικοδομικής που έλαβε χώρα στην κεντρική πλατεία της Κόνιτσας συστήνοντας τους επισκέπτες στην τέχνη της πέτρας και τους ανθρώπους της. Εκεί στήθηκε ένα ανοιχτό σχολείο εκμάθησης της τεχνικής του πελεκήματος πέτρας υπό την καθοδήγηση γηραιών και νεότερων μαστόρων. Συμμετοχή υπήρξε και από παιδιά μικρότερης ηλικίας, τα οποία δημιούργησαν με τρεις παιδαγωγούς το δικό τους μπουλούκι μαστόρων, μέσα από παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού και κατασκευής ενός μικρού ξερολιθικού γεφυριού. 

Tο πρόγραμμα του εργαστηρίου πλαισιώθηκε, επίσης, από δύο παράλληλες δράσεις, ανοιχτές για το κοινό. Προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ “The Aging Land” σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τρομπούκη και Γιώργου Οικονόμου, υπό την παρουσία του πρώτου, που αφορά την επιβίωση των Μαστοροχωρίων της Κόνιτσας. Παρουσιάστηκε επίσης και η διπλωματική εργασία της Ναταλίας Τραγουδάρα και Ελένης Γκόνδρα από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ, με θέμα την αναβίωση της μαστορικής τέχνης μέσα από το σχεδιασμό και τη λειτουργία μιας σχολής για την τέχνη της πέτρας και του ξύλου στην Κόνιτσα.